ACTIE: Ontvang een gratis Lonely Planet gids!

Deel jouw reiservaringen en ontvang een gratis Lonely Planet naar keuze!

In ruil voor een gratis Lonely Planet naar keuze vragen we het volgende (lees aandachtig!):

  • Plaats 3 landenreviews (op landniveau, dus over hoe je reizen in een bepaald land in algemene zin ervaren hebt en wat je persoonlijke highlights/tips waren).
  • Plaats 10 bestemmingsreviews (op bestemmingsniveau, zoals bijv. Gardameer, Lissabon, Kruger National Park, Bali of Rio de Janeiro).
  • Maak je profiel compleet met een profielfoto, cover foto, je bezochte landen & voorkeuren zodat je geen 'kaal' profiel hebt. Indien je al een profiel had op onze site, dan geldt de actie uiteraard alleen voor nieuwe reviews!
  • Steeds je 3 mooiste foto's plaatsen bij de reviews wordt erg gewaardeerd, maar dat is voor de actie niet verplicht.
  • Negatieve reviews tellen nét zo goed mee als positieve! Wees vooral eerlijk en probeer andere reizigers verder te helpen, we hebben niks te verkopen! Kies dus niet alleen je favoriete plekken om te reviewen.
  • Lees ook de actievoorwaarden onderaan deze pagina.
  • Deadline: 30 november.

Gereed? Mail dan je profielnaam (voor een check van ons) en adresgegevens naar info@27vakantiedagen.nl o.v.v. 'Lonely Planet Actie Klaar!' en geef aan welke Lonely Planet gids je wilt ontvangen. Dan gaan wij deze opsturen!

Direct beginnen? Kies hieronder of je een ervaring met een land of bestemming wilt delen:

Ervaring met een land

De volgende velden zijn niet (correct) ingevuld:

(optioneel)

Upload hier je 3 mooiste en meest sprekende foto's van het land

(optioneel)


Ervaring met een bestemming

De volgende velden zijn niet (correct) ingevuld:

(optioneel)

Upload hier je 3 mooiste en meest sprekende foto's van deze plaats

(optioneel)

Actievoorwaarden

  • Alleen oprechte reviews tellen mee. Je hoeft geen goede schrijver te zijn en spelfouten zijn niet erg, maar het moeten wel serieuze reviews zijn met persoonlijke tips, geen fake tekst.
  • Niet geldig als reviews zijn: één-op-één eigen reisverslagen en/of gekopieerde teksten / blogs van andere sites.
  • Als je 6 landenreviews en 20 bestemmingsreviews plaatst kun je 2 Lonely Planets naar keuze ontvangen, dat is het maximum.
  • Let op: nog niet alle landen / bestemmingen zijn beschikbaar om te reviewen. Je bent gebonden aan onze lijst.
  • Alleen geldig voor reviews geplaatst tussen 18 oktober en 30 november 2017.
  • Alleen te kiezen uit reguliere land-, stad- of regio-edities van Lonely Planet; geen special uitgaven.
Ontvang een gratis Lonely Planet!

Tips voor het schrijven van een reisreview (land)

Wel
- Plaats reviews van jouw reiservaringen pér land (algemeen).
- Wat was je algehele gevoel bij het land; de cultuur, de natuur, de mensen?
- Wat vond je de mooiste plekken en bezienswaardigheden? Of wat viel juist tégen?
- Hoe ervoer je de bereisbaarheid en het prijsniveau?
- Wat beviel je het meest en/of het minst?

Niet
- Té specifiek ingaan op persoonlijke details
- Meerdere reviews plaatsen van één land. Ook al ben je er vaker geweest: één review!
- Alleen maar positief zijn, tenzij het echt állemaal geweldig was natuurlijk

Best gewaardeerde reisreviews

  • “Het Wilde Westen”

    Anne-Marije Talens over Amerika

    Mijn kennismaking met Amerika begon in San Francisco. Een geweldige stad met een Europees tintje! Wij hebben een fiets gehuurd (USD 30 voor 24 uur) om de stad te ontdekken en zijn via Lombard Street (de bekende straat met al zijn bochtjes) en Golden Gate Park (leuke picknickplek) over de wereldberoemde Golden Gate Bridge gefietst. Eén van de beste manieren om van deze mooie brug en het uitzicht te genieten! De rit eindigt in Sausalito. Hier kun je met het pontje terugvaren of je fietst terug en geniet nòg een keer van het uitzicht. De meeste fietsverhuurders zitten nabij Fisherman's Wharf. Geniet op Fisherman's Wharf van overheerlijke vis en kreeft, de vele straatmuzikanten, de zeeleeuwen bij Pier 39 en de leuke winkeltjes. Wij hebben tevens een bezoek gebracht aan gevangeniseiland Alcatraz (circa 30 minuten varen, kosten USD30, er zijn elk uur afvaarten). Union Square is centraal gelegen en hier vind je warenhuizen als Macy's en goede restaurants. Ga zeker naar de Cheesecake Factory op Union Square en geniet niet alleen van de heerlijke taartjes, maar ook van het uitzicht over de stad! De wijk Haights Ashbury is een aanrader, het is de oude hippiebuurt uit de jaren 60. De flower power leeft hier nog met wierook en handgeverfde shirts en winkeltjes met geweldige namen als Dreams of Kathmandu en The Love of Ganesha. En de beroemde Twin Peaks staan hier.
    Yosemite National Park, gelegen op 4 uur rijden vanaf San Fran, is werkelijk prachtig! Watervallen, bergweides, groene bossen, sequoia bomen, vele eekhoorntjes en als je geluk hebt, zwarte beren! Wij hebben vanuit Yosemite overnacht in Visalia, prima gelegen tussen het park en onze volgende stop, Las Vegas.
    Vanuit Visalia kan je 2 routes nemen, de eerste gaat via Death Valley, bekend vanwege de enorme hitte en de Sand Dunes. Deze rit duurt bijna 10 uur.
    Wij hebben gekozen voor de route via de Mojave woestijn (circa 5,5 uur rijden). Op deze route kwamen we langs Barstow (shoppen bij de Factory Merchants Outlet) en hebben we een stop gemaakt in Calico Ghost Town, eens een drukke en grote stad waar zilver werd gemijnd. Na het instorten van de zilverprijzen werd de stad verlaten. Tegenwoordig is het een soort openluchtmuseum en de official state silver rush ghost town. Leuk om een stop te maken, veel oude gebouwen zijn gerestaureerd en een ritje door de mijnen is mogelijk.
    Las Vegas moet je gezien en beleefd hebben, een bijzondere wereld dat 24 uur per dag doorgaat. De Strip met de vele thema-hotels is al een attractie op zichzelf.
    Vanuit Las Vegas zijn we in 6,5 uur naar de Grand Canyon gereden. We hebben de route via de Hooverdam en via Kingman over de route 66 (dwars door het Hualapai Indianenreservaat) genomen. Als je op deze route in de buurt van het plaatsje Peach Springs bent, kijk dan even noordelijk. Je kunt de zuidrand van de Grand Canyon dan al zien. In Kingman kan je het Route 66 museum bezoeken.
    De Grand Canyon moet je gewoon beleven, vooral bij zonsondergang en zonsopgang. In 1 woord adembenemend..of indrukwekkend..
    Ons hotel (Grand Canyon Plaza Resort) lag nabij de ingang van de South Rim. De Park Service hier biedt een gratis shuttle aan die mensen bij hotels ophaalt en stopt bij de verschillende attracties en uitkijkpunten. Het Mathers Point was het eerste uitzichtpunt dat we bezochten en is een absolute aanrader bij zonsondergang. Het kleurenspel, het weidse uitzicht, de stilte, de rendieren die bij je auto snuffelen, gewoon geweldig! Vanaf Desert View nabij de oostelijke ingang hadden we een prachtig uitzicht over de Colorado River en het nabijgelegen Painted Desert plateau. Er worden diverse helikoptervluchten aangeboden, wij hebben voor 25 minuten USD 149 betaald (Papillon Helicopter).
    Vanaf de Grand Canyon zijn we naar Monument Valley gereden (circa 3,5 uur). We hebben onderweg een stop gemaakt bij Cameron Trading Post, dat zowel door de Hopi als de Navajo-indianen als handelspost wordt gebruikt. Er zijn enkele waardevolle indianenkunstwerken te zien en je kan er souvenirs (o.a. dreamcatchers en leuke armbandjes) kopen.
    Monument Valley, o.a. bekend van de film Once upon a time in the West, is prachtig met de rode zandstenen torens tegen een felblauwe lucht. Wij hebben onder begeleiding van een Navajo gids een tour per jeep door de afgelegen delen van de vallei gemaakt. Het is toegestaan om met eigen huurauto rond te rijden door de minder afgelegen delen van de vallei, ik zou dit wel checken bij de verhuurmaatschappij, daar niet alle wegen even goed begaanbaar zijn.
    In Page hebben wij een boot tour (duur 6 uur) naar de Rainbowbridge gemaakt over Lake Powell. Voor de Navajo-indianen is dit een heilige plaats en het is een soort van bedevaartsoord geworden. Bijzonder om te zien, maar ik vond het geen must do.
    Vanaf Page zijn we in 3 uur naar Bryce National Park gereden, erg mooi park, vooral bij zonsopkomst, als de oranje gesteenten fel kleuren. Je kan prachtige wandelingen door het park maken. Wij hebben Rainbowpoint en Yovimpa Point bezocht. Vanaf hier begint een kort wandelpad, de Bristlecone Loop Trail, die langs de oudste bomen van het land loopt.
    Als je typisch Amerikaanse gerechten wilt eten als home baked corn bread, mashed potatoes en cowboy steak, ga dan naar Cowboys Steakroom nabij de ingang van het park. Aanrader! We hebben overnacht in het Best Western Bryce Canyon Grand hotel, vlak voor de ingang gelegen en gebouwd in forest style met veel hout. Gratis parkeergelegenheid, gratis wifi en gratis uitgebreid ontbijtbuffet. Zeer prettig hotel!
    Vanuit Bryce zijn we via Zion National Park teruggereden naar Las Vegas, waar onze reis eindigde.
    Wij hadden tijd te kort, neem vooral de tijd om het Westen van Amerika te bekijken en blijf minimaal 2 nachten op een bestemming om de sfeer optimaal te kunnen proeven en uitstapjes te maken.

  • “Reistips voor 3 weken Colombia”

    Audrey van der Veeken over Colombia

    Ik heb zelf veel info van diverse sites afgehaald, dus vind ik het ook leuk om onze ervaringen te delen zodat een ander daar weer wat mee kan (op Tripadvisor heb ik ook hotels en activiteiten beoordeeld). Wij hebben een rondreis van drie weken gedaan (inclusief reisdagen). Mocht je vragen hebben over onze reis, dan hoor ik dat natuurlijk graag!
    We begonnen de reis, zoals de meesten denk ik, in Bogota. Een stad waarvan de meesten hem maar een dagje mee pikken omdat het er niet zo boeiend en enigzins gevaarlijk zou zijn. Wij verbleven in Casa Platypus. Via hen hadden we vooraf al een airportpick up geregeld. Lekker makkelijk, bij aan komst na een lange reis niet nadenken of je belazerd wordt, maar gewoon iemand met een bordje en je naam erop. Ik kan je vertellen: dit is niet nodig. Bij de luchthaven staat 24h iemand de taxi's te coördineren en het scheelt je de helft van het geld. Onze pick up kostte 65.000 COP (aankomst na 22h) en een taxirit kostte 30.000 COP. Zonde dus in dit geval. Casa Platypus ligt in de wijk Candelaria en heel centraal bij de bezienswaardigheden van de stad. Wij hadden een privékamer op de 1e verdieping welke netjes in orde was; schoon en van alle gemakken voorzien. Het enige nadeel van deze locatie is dat het in een oud gebouw is en alle houten vloeren nogal kraken en het gehorig is. Wij hadden de pech dat er nogal luidruchtige andere gasten waren en daardoor super vroeg wakker. Maar het is verder erg schoon, dagelijkse schoonmaak, goed ontbijt, vriendelijke service en de eigenaar heeft ons ook nog geholpen met verdere tips voor onze trip. Wij zouden deze locatie dus zeker aanbevelen.
    In Bogota zijn we op de eerste dag naar de fietstour van Bogota Bike Tours gegaan. Je hoeft niet te reserveren. Hoe groter de groep wordt, hoe vaker ze hem opsplitsen. Prima geregeld in principe. De fietsen zijn niet van de allerbeste kwaliteit, maar het werkt. De tour is leuk om een eerste indruk te krijgen van de stad. Ik denk dat het per guide verschilt waar de aandacht op gericht is. Wij hadden een kunstenaar die dus veel aandacht aan de graffiti besteedde, wat wel leuk was. Je bezoekt naast een stukje van de stad (die te groot is om verschillende wijken te gaan bezoeken), een typisch Colombiaans spel onder het genot van een biertje en een klein koffiezaakje (niet heel boeiend, vooral commercieel bedoeld in mijn beleving). Al met al wel een leuke vulling voor de middag. Later die middag wilde we de Monserate beklimmen, maar let op: deze heeft voor de wandeling naar boven een vroege sluitingstijd dus als je hem wilt beklimmen moet je dat in de ochtend al doen. Wij moesten dus met de kabelbaan (ook leuk, maar lopen is toch cooler!). Bovenop zie je hoe immens groot Bogota is. In de avond eten we op advies van het hotel bij Cato Gris, een leuk restaurantje in Candelaria waar je prima kunt eten.
    De volgende dag hebben we Zipaquira bezocht, de zoutkathedraal. Eerst is het uitvinden hoe het bussysteem nu precies werkt. Je koopt een buskaart (3000 COP) en daar kan je ritten op zetten. De kaart kan je steeds opnieuw uploaden en je kunt hem met meerdere mensen gebruiken. Fijn om te weten. Met de Transmilenio bus (een snelle buslijn door de stad) ga je naar Portal Norte, het noordelijke busstation waar continue busjes richting Zipaquira gaan. Vervolgens wordt je aan een relatief drukke straat in Zipaquira afgezet, de chauffeur wijst waar je heen moet lopen en daar vindt je een Trèn Turistic, een klein toeristentreintje. Eerst dachten we, we lopen wel gewoon, dit zal wel weer onzin zijn. Maar het is toch een behoorlijke wandeltocht dus het treintje gewoon nemen zou ik zeggen! Je mag er op de terugweg ook weer mee terug naar beneden en dan is het een soort route via het dorpje waar je ook uitleg krijgt in het Spaans en Engels over het dorpje. Eigenlijk ook meteen wel leuk! De zoutkathedraal zelf is niet heel bijzonder vind ik. De gang er naartoe is saai, de 'zaal' zelf is wel indrukwekkend. Het eindigt met een commercieel stuk vol winkeltjes waar je beeldjes kan kopen van het zoutproduct uit de mijn. Het dorpje Zipaquira is wel een schattig klein dorpje en leuk om daarna even doorheen te lopen, nadat de Trèn Turistic je weer afgezet heeft natuurlijk ;)
    De volgende dag willen we van Bogota naar de Tatacoa woestijn. Je pakt bij busstation Salitre de bus naar Neiva. Maak je geen zorgen voor een reservering, die is niet nodig. Er gaan zo ontzettend veel bussen dat er altijd wel één is waar je plek in hebt. Wij zijn met Coomoter gegaan. Een luxe bus inclusief schermpjes voor films (in het Spaans wel), airco, toilet. Bus prima, reis zelf ging wat hard dus er zaten wel wat spugende mensen om ons heen. Neem zeker een reispilletje want hij rijdt nogal op tijd denk ik. In Neiva staan automatisch mensen die je meteen naar Tatacoa kunnen brengen. Wij hadden maar één optie (meer jeepjes stonden er niet) dus zijn voor 15.000 pp naar de woestijn gebracht, direct naar het hostel. Onderweg zijn we wel diverse keren gestopt om wat spullen in te laden (locals die dan even mee willen liften omdat ze toch daar ergens onderweg moeten zijn) waardoor we er best lang over gedaan hadden.
    In Tatacoa slapen we in La Tranquilidad. We spreken geen Spaans en dat maakt het behoorlijk lastig daar te communiceren met de mensen van het hostel. Ons hotel in Bogota had de avond ervoor gebeld om te vragen naar de prijs en of er beschikbaarheid was, en heeft meteen gereserveerd. Het meisje wat aan de tafel zat wist van niks en er is verder ook niemand te zien om ons te helpen. Poeh, dat worden 24 lange uren, dachten we nog. Uiteindelijk belt ze iemand en weten ze er toch vanaf, gelukkig. Ze geven aan dat het observatorium recht voor de deur zit waar om 19u de sterren bekeken kunnen worden. Dit is echter niet het officiële observatorium, die staat aan de ingang namelijk. Omdat wij een bewolkte avond hadden zijn we er niet heen gegaan. Er was kennelijk wel wat te zien dus bewolking of niet, ga altijd even kijken! We ontmoeten gelukkig later een Spaans stelletje wat goed Engels spreekt en aangeeft dat de mensen van ons hostel totaal niet vriendelijk tegen ze zijn en een hoog bedrag hadden gevraagd voor een tour. Ze zijn naar een ander hostel gegaan en hebben daar voor 25.000 COP pp een tour geboekt en regelen dat wij ook mee kunnen. TOP! Zij en ook wij zouden La Tranquilidad niet aanbevelen! In het begin van de woestijn, tegenover het officiële observatorium zit een gave plek waar je het mooiste uitzicht hebt (Labyrint heet het). Prijzen zijn even hoog, bedden zijn overal doorgezakt, dus dan maar voor het beste uitzicht kiezen toch! Er zitten maar een stuk of 7 hostels daar en volgens mij is er bijna altijd wel ergens plek dus kan je op de bonnefooi gaan. Je kunt er paarden of motoren huren per uur en zelf de woestijn in trekken, maar een tour met guide is wel fijn om wat te weten te komen over het gebied, hoe het is ontstaan etc. Dan kun je later altijd nog zelf op sjouw. Vanuit La Tranquilidad wordt een busje geregeld die ons terug naar Neiva brengt en wederom op een weg afzet en wijst hoe we naar het vliegveld moeten lopen (10 minuutjes ongeveer). Vanuit Neiva vliegen we naar Medellin via Bogota, prima te doen. Beter dan een busrit van tig uur als je maar 3 weken hebt.
    Medellin is een top stad, wat mij betreft de leukste stad van het land! Wat 'n leuke sfeer heerst hier. Wij verblijven in hostel Maloka, in de wijk El Poblado. Een super gezellige wijk met restaurantjes, barretjes, parkjes (het is heel groen vond ik), kortom het smaakt meteen naar meer! Maloka is een gezellige hostel met een dakterras waar het ontbijt wordt geserveerd, schone kamers, dagelijkse schoonmaak, goede douche, Andrea als hulp waar alle tips en tricks over tours, buslijnen, etc. Wij waren blij met deze accomodatie!
    Een super tip is de Free Walking Tour (welke je online moet reserveren, 1,5 dag vantevoren!). Ik wist dit niet en de tour zat al vol voor de komende dagen dus Andrea tipte ons om gewoon naar de startplek te lopen omdat er bijna nooit iemand geweigerd wordt die zich toch meldt zonder aanmelding. In ons geval waren er 4 mensen die zo extra waren en die werden ook netjes toegelaten. Dus het gokje waard! De tour was fantastisch! Guide Julio was echt de beste die je je kon bedenken, vol passie en emotie vertelde hij over zijn land, zijn stad en zijn trots. Echt een aanrader! De tour duurt ongeveer 4 uur. In de avond besluiten we een vega restaurant te proberen aangezien het eten in Colombia vooral gefrituurd is en de groentes ver te zoeken zijn. We eten bij Marietta, vlak naast Maloka. Echt een super keus! We hebben geen idee wat we krijgen, maar het is een soort dagmenu met vijf kleine hapjes en een soep en het is heerlijk!! En super goedkoop.
    De dag erna zijn we te laat wakker voor de graffititour van 10.00u en gaan we zelf de kant van Comuna 13 op. Met de metro stap je uit op het punt waar de kabelbaan begint (die je dus niet hoeft te nemen, wij stonden al helemaal bovenop de berg maar dat was dus niet nodig). Je stapt dan in een busje richting de Elevator Electricas en de chauffeur dropt je vanzelf op het punt waar je eruit moet. Vanuit daar zijn wij door de wijk gelopen en hebben we veel graffiti gezien (je mist dan alleen de verhalen, dat is wel jammer). Je vindt er de roltrappen die zijn aangelegd om de wijk toegankelijker te maken en de (ondertussen versleten) glijbanen voor de kids. Het ritje met de kabelbaan is wel bijzonder, je ziet echt het armste stuk van de stad. Een groot contrast met de wijk waarin wij verblijven. Overdag kan je er prima rondlopen, in de avond wordt het afgeraden.
    Vanuit Medellin hebben we een dagtrip naar Guatapé gedaan. Je gaat naar het busstation en pakt wederom een ticket van een willekeurige maatschappij (er zijn er wederom voldoende die elke 20 minuten vertrekken) richting Guatapé en zegt dat je er bij El Peñon uit wil. Dan stap je uit bij de rots waar je 775 stappen naar boven gaat voor een mooi uitzicht! Helaas hebben wij bewolking en is het iets minder spectaculair qua kleuren, maar het blijft cool. Vanuit daar kan je dan met een mototaxi of tuctuc naar Guatapé, het dorpje zelf. Ik las vooral verhalen over dagtrips maar ik had me ook zeker wel een avondje vermaakt in Guatapé denk ik. De sfeer in dit dorpje is magisch. Het is heel klein, maar zo kleurrijk en vol locals op de terrasjes waardoor ik het echt jammer vindt dat we hier niet een nachtje blijven. We hebben een boottochtje gedaan voor 15.000 COP pp waarmee je over de watertjes vaart, langs diverse plekken o.a. het huis van Pablo Escobar (inclusief zijn vluchtroute door de heuvels, heel apart), zijn broer, dienstmeid, een bekende voetballer en zo nog wat plekjes. Een tocht van een uurtje, prima en leuk.
    We eten hier op het pleintje en eten 'Bandeja Paisa'. Een aanrader! Het wordt door verschillende restaurantjes aangeboden en het ziet er overal lekker uit. Oh ja, boek de busrit terug naar Medellin direct bij aankomst in Guatapé, want de laatste bus gaat om 19u en die zit altijd vol. En dan kan je niet meer terug.
    Voordat we in de vroege avond naar Cartagena vliegen vanuit Medellin willen we nog naar Park Arví in het noorden. Vanuit El Poblado ben je ongeveer 2,5u onderweg om er te komen, dus dat is niet handig om 'even' te doen. Uiteindelijk staan we in Park Arví en breekt er noodweer uit in het dal waardoor de kabelbaan stopt en even is het dus de vraag of we onze vlucht wel gaan halen! Tip, trek er dus een dag voor uit als je in El Poblado verblijft. We hebben dus niks van het park gezien uiteindelijk ;)
    In Cartagena waren onze eerste voorkeuren voor hostels allemaal vol dus kwamen we uit bij Vila Colonial. De eerste indruk is, morgen weer uitchecken hier! De kamer is ontzettend sfeerloos, helemaal wit zonder aankleding en het ruikt een beetje van de airco. Waar ze in 2014 nog diverse prijzen hebben gekregen (die er ook trots hangen), straalt het nu niet heel veel uit en zijn ze denk ik door vele andere hostels ingehaald. De volgende dag worden we wel heel erg goed geholpen door Laura van de receptie en daardoor twijfelen we of we wel moeten gaan. In de andere opties die we hadden waren namelijk geen Engelssprekende receptionistes aanwezig, wat toch wel heel handig is voor ons. Uiteindelijk zijn we toch gebleven omdat Laura en de andere mensen beneden ontzettend aardig waren en ons erg goed informeerden. De dames van het ontbijt daarentegen waren niet heel vriendelijk, maar het ontbijt was goed.
    Ook hier kan je je aanmelden voor een Free Walking tour. De tour in Cartagena zijn we niet heel positief over. We denken dat dit aan onze guide lag. Hij deed heel erg z'n best, maar somde zoveel jaartallen en data op dat het enorm saai was. Cartagena viel me helaas tegen, op basis van alle positieve dingen die ik erover gelezen had op fora en blogs, viel het tegen in grootte, maar ook in sfeer. We merkten wel dat wanneer je ergens in het weekend verblijft of op andere dagen van de week, dat het een groot verschil kan zijn. In Cartagena waren wij doordeweeks en waren de meeste salsabarretjes niet eens open. We hebben het kasteel van San Felipe bezocht met een audioguide. Het is leuk om doorheen te lopen maar het kasteel zelf is niet echt bijzonder en het verhaal langdradig.
    Verder hebben we een tour geboekt bij Hostel La Republica, in het oude centrum. Een tour richting een privé eiland aangezien we overal lazen dat Playa Blanca te toeristisch en te commercieel is. Hostel La Republica vergeet alleen ons te melden dat de tour wegens te weinig animo niet doorgaat (of dat die kans er is) en dus staan we daar in de vroege ochtend voor niets en hebben op dat moment ook geen keus meer in waar wel heen te gaan. We komen onderweg een shuttle van Mamellena hostel tegen en stappen daar maar in, toch richting Playa Blanca (50.000 COP pp). Zij hebben een deal met een hostel op Playa Blanca (helemaal rechts) waar je gratis gebruik kunt maken van de faciliteiten en daar valt het reuze mee. Ik heb misschien één verkoper gezien en het was verder erg rustig. Prima dus voor een strand dagje. Ik vond de hostels verder erg beperkt, dus ik ben blij dat we daar niet overnacht hebben.
    In Cartagena kan ik trouwens restaurantje Sabor Mulato adviseren! Alsof je bij een familie thuis gaat eten. Een beperke kaart met een menu del dia voor 10.000 COP, de andere gerechten zijn 15.000. Inclusief een soep en heerlijk eten! Zijn hier twee keer gaan eten omdat het zo lekker en goed was. Daarnaast kun je bij Plaza Trinidad erg leuk streetfood nuttigen. Een gezellig plein waar iedereen een beetje hangt in de avond.
    Vanuit Cartagena reizen we naar Minca met Marsol. Je kunt een plekje in de bus reserveren via het hostel en Marsol haalt je bij het hostel op en brengt je naar Santa Marta (zetten je af bij het hostel) of Minca (één afzetplaats). Ideaal.
    Minca is leuk!!! Een ieniemienie dorpje met één straat waar wat restaurantjes, bakkertje (met stokbrood, chocoladebroodjes (mmm) en zuurdesem), kerk en supermarktje en verder alle hostels daaromheen en omhoog richting de bergen. Wij verblijven in Finca Bolivar, Casa Maracuya. Via booking.com krijgen ze erg goede reacties en het zit redelijk onderaan, 10 minuutjes van het dorpje af. Leek ons gezelliger omdat we meestal uit eten gaan in de avond. Casa Maracuya is een huis met 2 privékamers en een dorm met 4 bedden. Heel klein dus, maar midden in de bossen aan een rivier waar je lekker kunt badderen (wel steenkoud!). Simon, de eigenaar is heel vriendelijk en helpt je met adviezen. Er is geen ATM in Minca, dus in je vorige stop moet je direct het nodige geld meenemen. In de avond is er niet veel te doen en dat is prima, je komt hier in de natuur tot rust. Wij hiken de ene dag naar Poro Azul (waterval) en daarna door naar koffieboerderij La Victoria. De aangegeven tijd voor de wandeling klopt niet met wat het werkelijk is. Goed om te weten ;) neem dus je tijd! Bij La Victoria is een leuke rondleiding in het Engels of Spaans en krijg je een kijkje in hun keuken. Super leuk! Kan ik aanbevelen. We krijgen de tip om in de avond naar Casa Vieja te gaan, waar je eventueel kunt mee eten en genieten van het uitzicht. Het is een 'klein' stukje verder omhoog, zo'n pittige 20 minuten. Casa Vieja zou ik ook zeker kunnen aanbevelen als accomodatie! Qua sfeer en uitzicht helemaal top en het eten is heerlijk! Je moet alleen een keus maken of je liever in het dorpje zit, of juist liever in de bergen. De wandeltocht is zeker 2 uur alles bij elkaar. Wij zaten met een flinke regenbui die de weg flink verzwaarde.
    De andere dag zijn we naar Casa Elemento gelopen (zo'n 10KM vanuit het dorpje). Erg pittig! Met een stop bij Arimaka waterval duurde het zo'n 4u voordat we boven waren. Casa Elemento is wat mij betreft nogal overrated. Ik vind het niet heel sfeervol ogen en het is redelijk druk met mensen daar. Echt een toeristische trekpleister als je het mij vraagt. De grote hangmat heeft z'n beste tijd volgens mij ook gehad. De weg naar beneden duurt zo'n 2.15u. Ook zeker een hele dagtrip dus! Minca is heel relaxed en als je van wandelen houdt erg leuk. We hebben helaas geen tucans gezien, die zou je er kunnen spotten. Restaurant tip in Minca is Santa Isabella. Heerlijke pizza's!
    Van Minca gaan we per collectivo naar Mamatoco (busstation Santa Marta) en vanuit daar pakken we een bus naar Tayrona Park. We kunnen onze backpacks bij Journey Hostel achterlaten voor 4000 COP pppd. Journey zit op 20 minuten lopen van de ingang van het park. In Tayrona willen we slapen in het populaire Cabo San Juan del Guía. Je kunt je hangmat reserveren per WhatsApp (0057 3233569912), de hangmatten met op het uitkijkpunt kan je hier niet mee reserveren. De reservering gaf ons wat meer ruimte om niet supervroeg te hoeven opstaan die dag. Na een wandeling van 2uur arriveer je bij het park waar je lekker aan het strand kan chillen. Het is er super mooi en rustig! Het park zelf is ook erg mooi dus een aanrader. Neem hier voldoende water mee naartoe want je zweet je helemaal rot.
    Van Tayrona gaan we met de bus naar Palomino, een leuk klein strandplaatsje. Niet heel toeristisch, maar wel voldoende te doen om je een aantal dagen te vermaken. Je kunt hier bijvoorbeeld surflessen nemen, erg leuk. Voor 50.000 COP krijg je 1,5u privéles! Daarnaast is het tuben op Rio Palomino echt een aanrader. Je kunt op diverse plekken banden huren (wij betaalden 15.000 pp) en dan wordt je naar een punt gebracht vanwaar je nog verder moet lopen. Ze zeggen 20 minuten ongeveer, maar dat was bij ons wel 30 minuutjes. Daarbij heb ik gelezen op Tripadvisor dat sommigen verder zijn gelopen zodat je wat meer tijd op de rivier hebt. Wij hebben dat ook gedaan (zo'n 30 minuten) en dat was echt de moeite waard!! Het eerste stuk zitten wat versnellingen en die zijn het leukst! Het laatste stuk is namelijk recht en wat saaier (op een kaaiman na, die ons zat te begluren vanaf de zijkant, dat was wel even schrikken!). Dus neem zeker de tijd om even verder te lopen.
    Wij verbleven in Hostal Makao. Een nieuw hostel met een hoge waardering op Booking.com, maar wel een stuk prijziger dan alle andere verblijven in Colombia. Bewuste keuze om wat luxer af te sluiten. Makao is een hostel aan het strand met lekkere strandbedjes, goed ontbijt maar wel heel kleinschalig. Het had nog niet echt de sfeer van een backpackershostel, maar meer van een hotelletje. Het is mooi aangekleed beneden en op het strandje. De kamer zelf mist nog wel wat sfeer. Ik heb het hotel uitgebreid gerate op Tripadvisor, neem daar een kijkje.
    In Palomino hebben we super lekker gegeten bij A Parrilla Llanera De Palomino (een BBQ tentje) en bij Rancho Paisa, naast elkaar aan de main road. Dat zijn echt twee goede tips! Verder is het een chill dorpje waar je lekker kunt bij komen. Je kunt hier niet pinnen dus neem voldoende geld mee! Anders is de enige optie met de motobike (15.000 COP) naar het eerstvolgende dorpje (waar dus geen bus naartoe gaat) waar een ATM zit.
    Vanuit Palomino kan je de bus aan de main road pakken terug naar Santa Marta om vanuit daar weer verder te vliegen. Hier eindigde onze reis.

  • “Droomland Australië: van alles wat!”

    Sylvia van der Steen over Australië

    Voor Australië moet je de tijd nemen: het land is zo immens groot dat je dat nooit in 2 à 3 weken allemaal kunt bekijken. Wij, mijn oudste dochter en ik, hadden er 7 weken voor uitgetrokken en dat is eigenlijk nog niet genoeg, want het westen hebben we niet eens bezocht. Toch hebben we in die 7 weken een aardige indruk kunnen krijgen van dit grote land, qua oppervlakte te vergelijken met Europa. Stel je voor dat je heel Europa in 2 weken zou willen bezichtigen, dan moet je keuzes maken. Deze reis heeft wel een jaar voorbereiding nodig gehad, heel veel informatie hebben we op internet opgezocht, wat willen we persé wel zien/doen en wat is niet beslist noodzakelijk. Maak een lijstje met de voor jou belangrijkste bezienswaardigheden en plan je reis zorgvuldig, zodat je op meest efficiënte manier je beschikbare tijd kunt indelen. Houd rekening de onderlinge afstanden, binnenlandse vluchten zijn vaak niet zo duur en brengen je snel op de plaats van bestemming. Een huurauto daarentegen geeft je alle vrijheid, maar het kost wel meer tijd om van A naar B te komen.
    Wij hebben onze reis zelf samengesteld en begonnen met een 3 weekse georganiseerde rondreis, waaraan we nog 4 weken hebben vastgekoppeld waarin we met een huurauto de hele oostkust hebben afgereden.
    Wij vlogen via Amsterdam naar Hong Kong waar we een stop-over hadden. Onze aansluitende vlucht naar Cairns sloot echter niet aan. Gelukkig hadden we een dagkamer in een hotel in Hong Kong geboekt, zodat we daar een beetje konden bijslapen. In Cairns aangekomen hebben we al meteen een excursie geboekt naar het Daintree National Park en Cape Tribulation, een mooi regenwoud park wat begrensd wordt door de koraal zee van het Great Barrier Reef.
    Een binnenlandse vlucht brengt ons vervolgens naar Ayers Rock, ofwel Uluru. Echt een must-see als je in Australië bent, een immens grote monoliet, voor de Aborigionals een heilige plaats midden in een desolaat landschap. Verboden om te beklimmen, al laten sommige toeristen zich daar niet door weerhouden. Een wandeling om de voet van de rots is een goed alternatief. In het Uluru National Park (Unesco World Heritage Site) ligt ook Kata Tjuta (de Olga's) een andere rotsformatie van hetzelfde gesteente als Ayers Rock. Ook hier is het mooi wandelen tijdens zonsopkomst.
    Vanuit Kings Creek Station gaan we via Alice Springs (bekend van de Flying Docters) verder naar Adelaide, wat ons vertrekpunt vormt voor een excursie naar Kangaroo Island. Hier bezoeken we o.a. het Flinders Chase national Park, de Remarkable Rocks en Admirals Arch. Op Kangaroo Island zien we onze eerste wilde dieren: kangoeroe's, koala, zeeleeuwen en diverse vogelsoorten. De eerste week van onze vakantie is omgevlogen. We huren een auto in Adelaide en rijden de Great Ocean Road van Mount Gambier via Apollo Bay naar Melbourne. Ongeveer halverwege kom je langs The Twelve Apostels, een aantal prachtige rotsformaties midden in een strakblauwe oceaan. Neem de tijd voor deze rit, langs de Great Ocean Road zijn diverse uitkijkpunten, waar je kunt stoppen om te genieten van de zee. Het links rijden valt reuze mee op dit soort wegen, in de steden is het wat lastiger, maar het went snel. Melbourne hebben we 's avonds bekeken via de Eureka Tower, die een mooi uitzicht geeft over de stad. De huurauto wordt ingeleverd en we nemen een binnenlandse vlucht naar Sydney, waar we ook weer diverse excursies hebben geboekt, o.a. een rondrit door de stad met een bezoek aan het befaamde Bondi Beach en een fotostop voor het Opera House. Uitgaan kun je er prima in Darling Harbour, dé ontmoetingsplaats van Sydney, waar je ook prima uit eten kunt. In Sydney maken we ook een excursie naar het Featherdale Wildlife Park met koala's en kangoeroe's die je mag voeren en naar de zgn. Blue Mountains, die zo genoemd zijn vanwege de blauwe gloed die de eucalyptusbossen afgeven. Hier vind je ook de Three Sisters, een rotsformatie die volgens de overlevering van de Aborigionals is ontstaan door de verstening van 3 zussen die verliefd waren op 3 mannen van een andere stam. Van Sydney vliegen we naar Brisbane, waar we weer een huurauto ophalen. Ons appartement staat in Caloundra, ca. 100 km ten noorden van Brisbane, waar we even kunnen bijkomen van alle indrukken tot nu toe. Natuurlijk mag ook een bezoek aan het Lone Pine Koala Sanctuary in Brisbane niet ontbreken, hier mag je namelijk koala's vasthouden en aaien (uiteraard tegen betaling), wat een lang gekoesterde wens was. De eerste 3 weken van de vakantie zitten er nu op en we gaan verder met onze selfdrive langs de oostkust van Australië. Onze eerste stop is in Noosa, waar we een leuk appartement hebben en zelf kunnen koken. Van Noosa gaan we naar Fraser Island, waar we met de katamaran worden overgezet. We boeken er meteen een whale watching excursie voor de volgende dag bij Hervey Bay, alweer zo'n hoogtepunt op deze reis. De humpback whales laten zich zien en horen, dus onze dag kan niet meer stuk. De autoroute voert ons verder langs de kust naar boven via Rockhampton, Airlie Beach en Townsville naar Mission Beach. Wat is het hier mooi! Het uitzicht van onze hotelkamer beneemt ons de adem als we binnenstappen en het eten is hier uitstekend. Uiteindelijk komen we met onze huurauto weer terug in Cairns waar we dik een maand geleden begonnen aan onze reis. Hier boeken we nog een excursie naar Kuranda met de scenic railway vanaf Freshwater. In Kuranda doen we nog een excursie met een amfibivaartuig en we gaan met de skyrail terug. Thuis hadden we al uitgezocht dat er in de buurt van Cairns een mogelijkheid was om op zoek te gaan naar de Platypus (vogelbekdier), wat in het wild zou leven in Peterson Creek in Yungaburra. Dat ligt op ongeveer 1 uur rijden in het achterland van Cairns. Volgens het plaatselijke VVV-kantoor zou het lastig zijn om de dieren te zien, omdat ze meestal actief zijn tijdens de schemering, maar wij hebben toch de gok gewaagd om 10.30 uur en zowaar, al na 5 minuten wandelen langs de kreek levert ons de eerste wilde platypus op!
    Snorkelen in het Great Barrier Reef stond ook nog op ons must-do lijstje. Vanuit Cairns zijn we met een catamaran naar het Outer reef gevaren en leggen als eerste aan bij het Saxon Reef, waar we uiteraard gaan snorkelen. Na de lunch varen we naar het Hastings Reef om ook daar te snorkelen. De vissen in deze mooie onderwaterwereld zijn prachtig en kleurrijk, het koraal is wat minder (qua kleur dan), maar dit is wel een geweldige ervaring! We vliegen voor onze laatste stop van Cairns naar Darwin, waar we ook nog wat excursies gepland hadden. Helaas gooit de temperatuur roet in het eten, het is hier zo verstikkend heet, dat het zweet uit al je poriën gutst, zelfs als je stil zit. 's Avonds bezoeken we nog wel de Mindil Beach market en kijken we naar een mooie zonsondergang. Na 7 weken vliegen we via Cairns en Hong Kong weer terug naar huis, met een super mooie vakantie-ervaring op zak. Dat neemt niemand ons nog af!

Tips voor het schrijven van een reisreview (stad of regio)

Wel
- Plaats reviews van jouw reiservaringen per specifieke stad/regio/park/eiland/enz.
- Wat was je algehele gevoel bij die bestemming?
- Wat vond je de mooiste plekken en bezienswaardigheden? Of wat viel juist tégen?
- Heb je specifieke tips voor leuke adresjes (hotels, eettentjes, bars)

Niet
- Té specifiek ingaan op persoonlijke details
- Alleen maar positief zijn, tenzij het echt állemaal geweldig was natuurlijk

Best gewaardeerde reisreviews

  • “Vintage, kitsch en vergane glorie langs Route 66”

    Sylvia van der Steen over Route 66

    Route 66 rijden van het beginpunt in Chicago tot aan het eindpunt in Santa Monica (in totaal zo'n 4000 km) stond al een tijdje op de bucketlist en afgelopen april (2015) was het zover. Mocht je dit ooit van plan zijn, neem dan ruim de tijd als je echt alles op en langs de Motherroad wilt zien en bezichtigen en bereid je thuis terdege voor met behulp van een goede (Engelstalige?) reisbeschrijving. Wij hebben in 2 weken de gehele route gereden in een personenauto waarbij we onderweg steeds in hotels logeerden. Route 66 start in Chicago, maar alleen al deze stad is een bezoek van minimaal 1 hele dag waard. De route is in z'n geheel niet helemaal ononderbroken te rijden, op sommige punten (eigenlijk op redelijk veel punten) wordt zij vervangen door de Interstate. Op zich geen probleem, want de Interstate levert tijdwinst op als je geen 4 weken kunt uittrekken voor deze monsterrit. Typische icons die je langs de route (en soms iets verder van de route verwijderd) tegenkomt en beslist niet mag missen zijn o.a. de Muffler Men (voornamelijk te vinden in de staat Illinois), uit z'n krachten gegroeide voorwerpen als de World Largest Rocking Chair (Fanning. Missouri), big Brutus (West-Mineral, Kansas), giant Pop Bottle (Arcadia, Oklahoma) en sommige All-American Diners (zoals bijv. Lucille's Roadhouse in Hydra, Oklahoma)en het Midpoint Café in Adrian (precies halverwege de route). Bezoek ook beslist de Cadillac Ranch in Amarillo, Texas en de Jack Rabbit Trading Post (Joseph City, Arizona). In totaal kom je door 8 van de Amerikaanse staten (Illinois-Missouri- Kansas-Oklahoma-Texas-New Mexico-Arizona-California).
    Hoe verder naar het Westen je komt, des te duidelijker worden de Spaanstalige en Indiaanse invloeden. Onderweg valt er ook veel natuurschoon te bewonderen, zoals bijvoorbeeld de witte eekhoornpopulatie in Marionville, Missouri (niet op de route), Palo Duro Canyon (Texas), Painted Desert en Petrified Forest (Arizona) en natuurlijk de Grand Canyon. Mocht je tijd over hebben, maak dan ook een uitstapje naar de staat Nevada en bezoek de Hoover Dam, Red Rock Canyon en doe een dagje/avondje Las Vegas, dat is zeker de moeite waard, maar bedenk wel: hoe meer je wilt zien, des te meer tijd zul je nodig hebben. Op en langs de Route 66 zijn in verschillende dorpjes Route 66 musea en informatiecenters ingericht en te bezoeken. De dames/heren bij de informatiebalie zijn over het algemeen gepensioneerde Amerikanen en kunnen je fantastische verhalen vertellen over de Route. Plaatsen met een hoog R66-gehalte zijn o.a. Williams (Arizona), Seligman en Kingman (Arizona). Hier zul je ook een aantal icons uit de (teken-)film Cars tegenkomen, die onlosmakelijk verbonden is met R66. Als je van autorijden houdt, is deze route beslist aan te raden, hou echter wel rekening met de Amerikaanse verkeersregels (die toch iets anders zijn dan de Nederlandse) en met het absurde drukke verkeer in de hele grote steden als Chicago, Las Vegas en Los Angeles. Een navigatiesysteem is ook onontbeerlijk op deze route, anders mis je meer dan de helft van de attracties, die er te zien zijn. Zorg uiteraard ook voor een creditcard, daar wordt echt alles mee betaald van benzine tot een ijsje. De Amerikanen zijn over het algemeen erg gastvrij en als je laat weten dat je R66 aan het rijden bent, krijg je vaak tips en informatie over wat er allemaal te zien valt en wat je zeker moet bezoeken. Ze zijn ook zeer geïnteresseerd in jou als persoon en willen altijd weten waar je vandaan komt, dus een praatje is snel gemaakt. In de meeste diners kun je naast lekker eten, ook onbeperkt koffie drinken. Je eerste beker black coffee betaal je uiteraard, maar de refills zijn gratis en worden zonder te vragen bijgeschonken.
    Mocht je er nog steeds geen genoeg van krijgen en zijn je vakantiedagen nog steeds niet op, overweeg dan een verlenging aan het eind van de Route, door van Los Angeles via Yosemite National Park naar San Francisco te reizen. Ook dit stukje van de USA is het bezoeken meer dan waard. Het Yosemite NP is werkelijk fantastisch (vonden wij zoveel mooier dan de Grand Canyon) en in SF kun je je tijd ook zeer goed doorbrengen door de plaatselijke attracties te bezoeken (Pier 39, Fisherman's Wharf, Golden Gate Bridge, Alcatraz, Postcard Row/Painted Ladies, Lombard Steet). Kortom, zeer aan te raden!!

    Mijn mooiste plekken & hoogtepunten in Amerika:

    Chicago • Caddillac Ranch, Amarillo TX • Williams en Seligman, Arizona

  • “Traditioneel en modern tegelijk”

    Sylvia van der Steen over Tokyo

    Door het winnen van een spelletje op FB kwamen wij in het bezit van 2 retourtickets naar keuze, te boeken via Qatar Airlines. Wij kozen als bestemming Tokyo en vlogen via een overstap op Doha (Qatar) naar Haneda Airport in Tokyo. Van tevoren hadden we de belangrijkste bezienswaardigheden opgezocht, zodat we in elk geval de highlights niet zouden missen. Het Shibuya kruispunt vond ik eigenlijk tegenvallen, ik had het me veel drukker voorgesteld. De diverse shrines (o.a. Senso-ji tempel, Meiji-shrine) en tempels zijn traditioneel en mooi, maar wel een beetje allemaal hetzelfde. We hadden een heerlijke sushi-tent gevonden, super modern (gerechten werden op lopende band, als een soort bullittreintje, geserveerd) en de prijzen ervan waren laag, dit in tegenstelling tot al het andere in Tokyo. Het openbaar vervoer is super, zowel de treinen als de metro, zorg dat je als toerist in Nederland van tevoren alvast treinkaartjes (Tokyo Rail) bestelt, dat kan namelijk niet meer als je al op je bestemming bent. Uiteraard kun je wel kaartjes kopen (of je pas opwaarderen) bij elke automaat op de stations. Mocht je naar Kyoto willen gaat (is goed te doen vanuit Tokyo, reserveer dan ook je stoel van te voren, zodat je in elk geval plaats hebt en probeer op de heenweg (Tokyo-Kyoto) aan de rechterkant van de wagon te zitten. Bij helder weer kun je namelijk Mount Fuiji zien liggen. Het Uneo-park (in Noord-Tokyo) met daarin de Ueno-dierentuin (alleen de moeite waard vanwege de panda's) is een druk bezocht park met vijvers, musea en tempels. In april zijn hier de wereldberoemde kersenbloesems te zien.

  • “Druk, chaotisch maar een echte must-see!”

    Kathy over Bangkok

    De wereldstad Bangkok, welke vooral in het begin overweldigend kan zijn, is zeker een bezoek waard. Neem de watertaxi om van A naar B te komen (niet de toeristenboot maar gewoon tussen de locale is al een ervaring op zich), boek een fietstocht door de stad en kom op plekjes die je anders niet snel zal vinden. Bezoek het Grand Palace en ga shoppen in één van de vele shoppingmalls. Uiteraard Khoa San Road bezocht maar geef zelf de voorkeur aan Rambuttri Road (de straat ernaast), daar is het iets minder hectisch en vindt je gezellige restaurants, barretjes en live muziek. Bangkok heeft voor ieder wat wils en kan op vele manieren ontdekt worden. Tip: Er zijn vele vervoersmiddelen, mocht je per tuktuk door de stad gaan geef dan duidelijk aan waar je heen wilt en voor welke prijs. Trap er niet in als ze aangeven dat het Grand Palace of hetgeen wat je wilt bezoeken gesloten is en sta erop dat ze je naar de bestemming brengen die jij aangeeft. Doet de chauffeur moeilijk bedank dan netjes en geef aan dat je een ander vervoersmiddelen zoekt, vaak is dit voldoende om alsnog door deze chauffeur maar je gewenste locatie gebracht te worden. Uiteraard is het reizen met de tuktuk een bijzondere ervaring echter gaat dit in Bangkok er snel en adem je veel uitlaatgassen in. Voor meer comfort neem een gewone taxi of reis met de watertaxi.