1 reiservaring waarin Kalon moskee genoemd wordt

  • 7,0

    16 landen bezocht
    4 reviews
    4 waarderingen

    “Cultureel niet-toeristisch Oezbekistan”

    Geplaatst 28-12-2014 • gereisd juli 2013 • 1 week lang • alleen • zelfstandig

    Ik vond Oezbekistan een bijzondere ervaring! Het is jammer dat "natuur" het cijfer naar beneden haalt en het land daarmee lager scoort dan ik eigenlijk wil. Nee, de natuur is niet bijzonder, maar daarvoor ga je in mijn ogen niet naar Oebzekistan.
    Oezbekistan is nog niet ontdekt door het massa toerisme, niet iedereen spreekt Engels en dat maakte het voor mij aantrekkelijk.
    Ik ben begonnen in Tashkent en daar de weg gezocht naar de metro die mij naar het treinstation zou brengen. Met handen en voeten heb ik de weg gevraagd, geweldig!
    In Oezbekistan heb je geen portemonnee nodig. Als je $ 50,- wisselt, krijg je er een stapel biljetten voor terug, bij elkaar gehouden door een elastiek. Hoewel wisselen “op straat” (ik heb gewisseld in supermarkten of bij mensen die op straat drinken verkochten en geld konden wisselen in een soort schuurtje, want officieel is het verboden) verboden is, iedereen weet dat het gebeurt en de koers is een stuk beter dan bij bijvoorbeeld de bank.
    De trein is een prima manier om je te verplaatsen tussen Tashkent, Bukhara en Samarkand. Ik heb gekozen voor de trein die de locals ook namen. Je hebt de mogelijkheid om een snellere trein te kiezen. Toen ik de trein uitstapte, kreeg ik een klap van de hitte. Het was 40+ graden en er stond een windje. De temperatuur was lager dan gebruikelijk en ook dat de wind er was, was uitzonderlijk.
    Bukhara heeft een mooi, oud centrum. Alles is goed per voet te bezoeken. De Kalon Moskee en de Mir-i-Arab madrassa, onderdeel van het Po-i-Kalyan complex , was mijn eerste kennismaking met "dat soort gebouwen". De Kalon moskee mag je bezoeken, de madrassa niet. Daar kan je ook een gebedsruimte zien en het gebouw heeft prachtige bogen binnen in.
    Tijdens de lunch op het dakterras van een naast gelegen restaurant Minzifa, had ik een prachtig uitzicht over beide gebouwen.
    Qua eten heb je in Bukhara keus uit meerdere restaurants. De eerste avond ben ik een pandje binnen gelopen en heb ik door middel van pannen aan te wijzen, mijn eten besteld en het smaakte prima. Ze hebben er ook wat meer Westers georiënteerde restaurants, zoals het wat duurdere Dolon, met wederom een mooi dakterras.
    Net iets buiten het centrum, op loopafstand, is er een soort van oud pretpark en ook het Ismail Samanid Mausoleum. Vanuit daar kan je via de Ark (een oude stad in de stad) bezoeken en weer terug naar het centrum lopen.
    Samarkand is een grotere en modernere stad. De grootste attractie is het Registan met een prachtige gouden moskee. Ook de Babi Khanum moskee trekt de toeristen die er lopen aan.
    Ook in Samarkand zag je overdag weinig Oezbeken op straat. Des te drukker was het ’s avonds bij de water fontein. Er werd muziek gedraaid, het water werd verlicht in meerdere kleuren en mensen zagen er opgedoft uit en ook daar was er, net als in Bukhara, veel vertier voor kinderen.
    Bij de bazaar kan je allerlei soorten specerijen, groentes en ook souvenirs kopen.
    In Samarkand is ook het Gur-e-Amir mausoleum van de bekende veroveraar Timur.
    Terug in Tashkent, waar de zesbaans wegen mij weer verbaasden.
    Wel kan je daar makkelijk een “taxi” regelen. Je zwaait een keer met je arm/hand en een willekeurige auto stopt en fungeert als taxi. Je zegt waar je heen wilt, spreekt een prijs af en de chauffeur brengt je. Ik heb me daar niet onveilig gevoeld. Ik weet niet hoe het was geweest als ik alleen in een auto stapte, maar de keren dat ik het deed, was er iemand bij.
    De bazaar in Tashkent is een stuk groter dan in Samarkand. Naast etenswaar, zijn er ook kleren, schoeisel en wat al niet meer te koop.
    De natuur was vooral dor en droog. Vanuit de trein kon ik goed de vele katoenvelden zien. Natuur is voor mij dan ook niet waarom ik naar Oezbekistan ging, daar is vooral cultuur. Niet iedereen spreekt goed Engels, maar ik vond de bevolking vriendelijk en behulpzaam.
    Zorg ervoor dat je registratie krijgt bij je overnachtingsplekken! Er is een kans dat je bij het verlaten van het land ze moet laten zien. Je moet kunnen aantonen waar je hebt geslapen.
    Toen ik ‘m niet kreeg bij Ali Guesthouse in Tashkent (de eigenaar weigerde het, omdat het hem wat geld kost, ik weet niet of het guesthouse nog bestaat, maar het is overall geen aanrader. Slecht ontbijt, pick up service was er ineens niet, maar wilde toch geld innen. De metalen deur die je allereerst door moet, zit op slot en je kan enkel binnenkomen door aan te bellen, want heel vervelend is als niemand je bel beantwoord…), ben ik dan ook vertrokken naar een andere overnachtingsplek.
    Ook is er een kans dat je je paspoort met visum moet kunnen laten zien bijvoorbeeld bij het ingaan van de metro stations in Tashkent.
    Reizen kan prima per trein, maar naar wat ik gehoord heb ook goed met shared taxi’s.
    Afdingen hoort erbij in Oezbekistan. De moskeeën zijn mooi om te zien, met al hun mozaïek.
    Oezbekistan is een land wat absoluut waard is om gezien te worden, niet duur is en ook nog niet overloopt van toeristen. Maar ik zou niet weer in juli gaan, als het 40+ graden is.

    Mijn mooiste plekken & hoogtepunten in Oezbekistan:

    Centrum Bukhara • Kalon moskee • Registan in Samarkand

    Mijn Oezbekistan beoordeling:

    • Cultuur & bezienswaardigheden: 8
    • Gastvrijheid: 8
    • Natuur: 5
    • Eten: 7
    • Stranden: N.v.t.

    Reageren

    Om te reageren moet je ingelogd zijn. Klik hier om in te loggen.

    Annuleren